Tijdje geleden dat ik iets schreef.

Já, uiteindelijk ben ik over gegaan.

Nee, ik heb niks gekregen met die jongens.

Ja, ik zou wel op date met ze gaan

En even onder ons –ik vond ze toen eigenlijk al niet zo leuk meer

Dat is waarschijnlijk de reden dat ik toen toch  maar niet met ze uitging.

Ach, ik ben niet zo lang geïnteresseerd in dezelfde jongens denk ik.

Wat er is gebeurd in de laatste maand(en).

Nouja; vakantie. Met twee taken. Niet echt vakantie vieren als in feesten dus,

zoals ik eigenlijk gehoopt had (natuurlijk). Wat het wel werd? Nouja… leren, huiswerk maken, nog meer leren. Strenge ouders hebben; dus nóg meer leren. En dat dan wel in mooi weer, maar met mijn huid is dat dan niet in het zonnetje zitten maar onder de parasol of met factor 60 en een gigantische zonnehoed op. En zonnebrillen; maar die draag ik eigenlijk gedurende de hele zomer.

En toen… na 3 weken met mijn familie (1 week in het hete Italië, daarna 2 weekjes in France huiswerk maken onder de parasol) was ik heel kort thuis… Nog even van m’n vakantie genoten met vriendinnen en toen had ik nog 1 week waarin ik razend snel de rest van mijn taken heb afgemaakt. Toen moest ik het een paar dagen na mijn verjaardag inleveren en sindsdien zit ik weer op school.

Qua jongens; dat is een laaaaang laaaang verhaal. Het komt er op neer dat er vele mooie potentials waren, maar op vakantie met ouders is moeilijk. En met de exvriend van je vriendin gaan, dat is ook niet van zoveel stijl. Niet?

--more coming

Já, uiteindelijk ben ik over gegaan.

Nee, ik heb niks gekregen met die jongens.

Ja, ik zou wel op date met ze gaan

En even onder ons –ik vond ze toen eigenlijk al niet zo leuk meer

Dat is waarschijnlijk de reden dat ik toen toch  maar niet met ze uitging.

Ach, ik ben niet zo lang geïnteresseerd in dezelfde jongens denk ik.

Wat er is gebeurd in de laatste maand(en).

Nouja; vakantie. Met twee taken. Niet echt vakantie vieren als in feesten dus,

zoals ik eigenlijk gehoopt had (natuurlijk). Wat het wel werd? Nouja… leren, huiswerk maken, nog meer leren. Strenge ouders hebben; dus nóg meer leren. En dat dan wel in mooi weer, maar met mijn huid is dat dan niet in het zonnetje zitten maar onder de parasol of met factor 60 en een gigantische zonnehoed op. En zonnebrillen; maar die draag ik eigenlijk gedurende de hele zomer.

En toen… na 3 weken met mijn familie (1 week in het hete Italië, daarna 2 weekjes in France huiswerk maken onder de parasol) was ik heel kort thuis… Nog even van m’n vakantie genoten met vriendinnen en toen had ik nog 1 week waarin ik razend snel de rest van mijn taken heb afgemaakt. Toen moest ik het een paar dagen na mijn verjaardag inleveren en sindsdien zit ik weer op school.

Qua jongens; dat is een laaaaang laaaang verhaal. Het komt er op neer dat er vele mooie potentials waren, maar op vakantie met ouders is moeilijk. En met de exvriend van je vriendin gaan, dat is ook niet van zoveel stijl. Niet?

--more coming

Oo; wat háát ik dat woord.

altijd stress vanwege alle dingen die je moet  doen van school, dingen die je mist vanwege school, leraren, etc. etc.
het enige wat wel leuk is aan scholen maar dat is gemiddeld 4x per jaar dus het is niet dat je nou het hele jaar een leuk jaar hebt. je moet er echt op wachten en als het tegenvalt of als er iets gebeurt wat je niet zou willen laten gebeuren -if you know what i mean

nu heb ik het probleem dat ik misschien volgend jaar niet haal. ik ga echt heel hard huilen als dát gebeurt. want ik moet wil en GA over (hopelijk=D). kan ik er wat aan doen dat bepaalde vakken met niet liggen (lees: boeien)
en dan ook nog de druk van de mensen eromheen. er is zó veel dat ik mis als ik dit jaar niet overga. dan maar met extra werk

HOPELIJK begrijpen sommige mensen *ahum leraren. ¬¬
dit bericht en ik beloof PLECHTIG dat ik voglend jaar beter mn best doen
en echt ga werken
en echt zal op letten in de les

PLEASE LAAT ME OVER!!!

Liefde

vroeg of laat komen we het allemaal tegen. De liefde van je leven, je allereerste liefde, etc... Daaruit kom je dan weer op vriendjes, relaties en ga zo maar door. Maar daar ben ik nog lang niet. Relaties liggen nog ver voor mij dus laat ik het nu maar hebben over jongens en liefde in 'het algemeen'.

Een vriendin van mij is echt al maanden gek op een jongen. Het is verschrikkelijk. Elke dag hebben we dezelfde gesprekken. Elke keer weer over dezelfde jongen. Ik ken alle verhalen inmiddels van achter naar voren wat wil zeggen als zij het verhaal aan iemand begint te vertellen die dat éne verhaal niet heeft gehoord, kan ik het verhaal voor haar afmaken.



De laatste paar weken horen we, het hele vriendinnengroepje met wie ik met haar omga, niet meer zoveel over deze jongen (gelukkig) maar vandaag was ik weer eens stom bezig. Trots vertelde ze me voor de zoveelste keer dat ze niet meer met deze jongen sprak totdat wij vandaag maar even gingen kijken of deze online was (altijd) maar er stond iets wonderlijks in zijn naam. 'verhuizen' Verhuizen denk je, ja nou en? Nou veel en. Hij komt dus wonen in onze woonplaats dus mijn vriendin ging helemaal door het lint. Waarom hier? Waarom nu? (nouja.. van de zomer, maar toch redelijk snel) Het probleem dat zij maakte was dat hij haar nu altijd kon zien. Ook als ze een badday (hair, make-up, etc) had of iets genants, raars of meligs deed. Ik begrijp het wel. Er moet een veilige afstand tussen jou en je 'liefde' zitten. Maar als je zegt dat je hem niet meer leuk vind moeten dit soort dingen je niet meer boeien.

Je hebt ook gevallen waarbij dit anders is. Neem nou mijzelf. Laat ik het eerst anders vertellen. Vroeger toen ik nog kleiner was, vond iedereen mij lief en schattig. Dus ook de mensen van het andere geslacht. Ik was verliefd op mijn vader, moeder én mijn beste vriend(in) want wist ik veel wat verliefd zijn nou was? Sindsdien ben ik meer veranderd in zo'n tuinbroekdragend persoon. Lief zijn vond ik maar niks, in bomen klimmen, voetballen dat waren mijn passies. De mensen van het andere geslacht keken daar een beetje raar tegen aan, maar ja het blonde haar en de blauwe ogen werkten nog steeds en ik was altijd de persoon waarmee je kon lachen en huilen. Maar vooral waar je uren mee kon kletsen. Dus vriendjes niet te kort 0=)

Toen, op een dag, kwam ik op de middelbare school. Ik had nog eens een vriend in het eerste jaar. Een vriendloos jaar in de tweede en in de derde is het aantal gestegen naar 4 jongens in 3 jaar. Nog best een mooi aantal vond ik.
Het 'probleem' is alleen nu dat ik 3 jongens leuk vind waarvan 2 mij leuk vinden. Alleen de 2 jongens die mij leuk vinden zijn beste vrienden waarvan de een in verwegistan woont en de ander bij mij in de klas zit (dus te dichtbij). De 3de jongen ken ik niet echt en heb ik zeg maar leren kennen omdat ik met hem ben gegaan...

Het is ook nooit goed 0=)

Er zijn soms van die momenten dat je zelf niet meer weet wat je nou precies wil. Dat je voor je uit zit te staren en dat de ene na de andere gedachten door je hoofd vliegt. Gedachten roepen dan weer vragen op. Bij mij zijn dat dan meestal vragen die dan helemaal nergens op slaan. Het probleem is dat ik deze dingen ook hardop zeg. Ik denk zeg maar sprekend. Soms maak ik hierdoor rare dingen mee.

Ik heb deze weblog aangemaakt zodat ik kan praten over van alles en nog wat, dat ik mýn verhaal kwijt kan. En jullie kunnen het ook meteen lezen =)

Meer verhalen komen later

Laterzz,

TS